زمینه حضرت ام البنین سلام اله علیها

السلام ای هشتمین نور خداالسلام ای بر دو عالم مقتداالسلام ای نور چشم انبیا پاره ی قلب پیمبر یا رضا السلام ای هستی آل عبا نور چشمان علی مرتضی السلام ای در ولایت منجلی آل عصمت را تویی سوم علیالسلام ای نوربخش عالمین شافع شیعه به روز نشأتینمن کجا و مدح تو آقا کجا ؟من کجا و ذکر تو مولا کجا ؟مدح تو از خالق سبحان بودوصف تو در سوره ی قرآن بود سوره والشمس نقش روی تو سوره واللیل وصف موی تو نوربخش عالم امکان توییرهنورد خالق سبحان توییای همه عالم فدای روی تو قبله ی جمع خلایق کوی تو صحن زیبایت بهشت شیعه استزا...

دلم خواهد زغم آزاد باشمکنار پنجرهٔ فولاد باشمدلم تنگِ رضای مهربان استهمان آقا که او آرام جان است*میگن آقا امام رضا مانند شخص مارگزیده به خود میپیچید صورت روی خاک گذاشته بود مثل جد غریبش حسین، با جگر سوزان،اما هی نگاهش به دم در بود منتظر میوه ی دلشون جوادالائمه است. اباصلت میگه سرگردان رو صحن خانه ایستادم درها بسته ست یه وقت دیدم یه آقازاده ای مثل قرص ماه یک دفعه کنارم حاضر شد. شباهت عجیبی به امام رضا دارد. سوال کردم آقا! درها بسته بود از کجا وارد شدید؟ فرمود اباصلت! اون خدایی که من رو به یک چشم...

نور حی کبریا حضرت مشکل گشا پاره قلب نبی یا علی موسی الرضا یا علی موسی الرضا ۴ای گل باغ ولامحور جود و سخاتو رئوف عالمی یا علی موسی الرضا یا علی موسی الرضا ۴ما همه چون ذره وتو بسان آفتابدر حریم تو شود هر دعایی مستجاب یا علی موسی الرضا ۴کعبه ی دلها توییگوهر یکتا توییای رئوف عالمین روح با تقوا تویی یا علی موسی الرضا ۴شیعه را یار و حبیبدرد ما را تو طبیبیا امام هشتمین در کرم هستی عجیب یا علی موسی الرضا ۴فاطمی سیرت توییپا به سر رحمت توییای صفابخش وجود ص...

مبهم شده مانند تصویرتو تصویرم تو کُشته ی اشکی و من اشک است تقصیرم*امام سجاد فرمود: هر لحظه اي كه يه دونه از اين زن و بچه گريه مي كردن، نانجيبا با تازيانه بر سرشون ميزدن...*آسان گرفتی امتحان عشق را از من آغوش خود را باز کن، من سخت میگیرمجز گیسوان سوخته شاهد نیاوردم من شمع دنیا آمدم پروانه میمیرممن با تو آخرسر، سریک سفره مهمانم تو بوی نان ميدي و من از زندگی سیرم*بابا! كجا بودي؟ چرا محاسنت سوخته؟ بابا! ببين موهاي منم سوخته...*شانه به مویم میزنم اما گِره خورده با گیسوان سوخته هر روز درگیرممثل غرو...

دوباره عاشقان دلها غمین است شب داغ امام هشتمین است شهید کین شده شاه خراسان تمام شیعیان گردیده نالانهمان کاو باشدعالم در پناهش بگشته قصر مامون قتلگاهشجهان را بار دیگر غم گرفته جواد ابن الرضا ماتم گرفته همه عالم زداغش کربلا شد خراسان شیون و غوغا به پا شد ز سوز زهر کین، در حجره افتادچنان جدش حسین درخاک جان دادبه روی خاک حجره روی ماهش به درب حجره ی بسته نگاهش به لب دارد نوا داد از جدایی جوادای نور چشمانم کجایی کجا هستی تو ای آرام جانم ...